Blog

Woorden, ideeën en alledaagse voorvallen katapulteren ons meerdere keren per dag terug naar de essentie van ons leven. Een leven vol verdriet en gemis, maar ook vol inspiratie, motivatie en overtuiging om zelfs hier op zoek te gaan naar het positieve.
Een zoektocht die niet altijd succesvol zal zijn, maar wel steeds zal oproepen tot reflectie.
Deze blog vertelt het standpunt van mezelf, Livia, en staat verder volledig los van de werking van Vilomah vzw.

Het zijn vreemde tijden, een veelgehoord statement over de huidige Coronasituatie. En terecht… het risico op een mogelijke levensbedreigende ziekte was nog nooit zo tastbaar, de eindigheid van het leven nog nooit zo alom. Nieuwssites en social media gedomineerd door …
Als het aankomt op het bijhouden van huishoudelijke taken ben ik geen rolmodel. De was en strijk kan soms behoorlijk opstapelen vooraleer ik het niet meer kan aanzien en toch enkele uren bezig ben om die gebruikelijke achterstand weer in …
De feestdagen zijn voorbij, 2020 heeft zijn intrede gedaan. Gelukkig maar, want december leek deze keer eindeloos te duren.Waar de lichtjes in de straten anders tot de verbeelding spraken, lieten ze ons dit jaar alleen maar het grote contrast zien …
Vandaag luisterde ik naar de podcast van Anders Nabij, meer specifiek naar het verhaal van Harte.Al van bij het eerste geluidsfragmentje waarin ze zingt overspoelde het gevoel me dat Harte en Kenric zo erg op elkaar moeten geleken hebben. En …
Donderdagochtend, 21 februari 2019, 6u45, het moment dat het onvermijdelijke gebeurde. Het moment dat ik wakker werd met het geluid van de zuurstofmachine die langs ons dubbel bed in de woonkamer stond te ronken. Alleen maar dat geluid, het geluid …
Vandaag markeert 8 maanden sinds het afscheid van zijn fysieke aanwezigheid zoals de begrafenisondernemer het zo gepast verwoordde. Tweehonderd en tweeënveertig dagen waarbij de eerste gedachte ’s ochtends is “Was het geen droom?” en de laatste ’s avonds “Ik hoop …
Na het overlijden van Kenric zocht ik een uitweg voor de woorden die ik niet uitgesproken kreeg. Daarom nam ik deel aan een internationale schrijverscursus rond rouw en verdriet. Veel van de teksten die ik in die periode schreef zijn …
We hebben plannen met Vilomah, veel plannen, want er is nog een hoop verbetering mogelijk in alle facetten van het overlijden van een kind. Deze plannen kunnen we niet alleen realiseren… daarvoor hebben we begrip en inzet nodig van diegene …
Vandaag ontvingen we per post een mooie gepersonaliseerde kaart die ons uitnodigde om voor de verjaardag van onze spruit met korting te gaan shoppen voor een coole outfit voor het feestje. Een uitnodiging waar ik zeer graag op in zou …
Het voorbije weekend was er eentje gevuld met positieve spanning voor maandagochtend. Een ongeziene gebeurtenis vermits school meestal een moetje en geen magje is voor de 8-jarige vroegrijpe puber in ons huis. Maar dit weekend was het anders, want maandag …

Dag 200

Relativeren en doorzetten… het gezinsmotto dat organisch groeide uit papa zijn paracommando achtergrond en mama haar aangeboren rationaliteit, alsof het ons gedurende de vroege gezinsjaren onbewust voorbereidde op het pad dat voor ons lag. Relativeren en doorzetten… twee begrippen die …